Εύγε στην Ελλαδάρα μας!

Εύγε στα παλληκάρια της Εθνικής μας ομάδος ποδοσφαίρου, οι οποίοι πριν από λίγο θύμισαν εποχές 2004, νικώντας την ομάδα της Νιγηρίας με σκορ 2-1. Αν και οι αντίπαλοι μας έπαιζαν με δέκα παίχτες, αυτό δεν μειώνει σε καμία περίπτωση την προσπάθεια της Εθνικής, η οποία ύστερα από ένα άτυχο ξεκίνημα, χαρίζοντας ουσιαστικά ένα γκολ στους αντιπάλους της μετά από μια στημένη φάση, (ακριβώς όπως και στο παιχνίδι με την Ν. Κορέα) θυμήθηκε τον καλό της εαυτό και βάζοντας την μπάλα κάτω έχανε την μια ευκαιρία μετά την άλλη. Είναι χαρακτηριστικό, ότι ακόμα και στις καθυστερήσεις του παιχνιδιού και ενώ η Εθνική προηγείτο, οι Έλληνες διεθνείς κυνηγούσαν και τρίτο γκολ και παρ' ολίγο να το πετύχουν στο τέλος με τον Σαμαρά.

Η σημερινή εμφάνιση υποδηλώνει δύο πράγματα: Πρώτον, ότι η Εθνική μας ομάδα ξύπνησε για τα καλά αλλά ταυτοχρόνως ξύπνησε και...μνήμες του 2004, ενεργοποιώντας την...γονιδιακή μνήμη των τότε ημερών και δεύτερον, ότι εμείς οι Έλληνες εάν είμαστε ενωμένοι και πιστέψουμε στους εαυτούς μας μπορούμε να κάνουμε τα πάντα (θα θυμάστε την γκρίνια και τις φασαρίες στα αποδυτήρια της ομάδος μας κατά την διάρκεια του ημιχρόνου του αγώνα με την Ν. Κορέα).

Ας πιστέψουμε λοιπόν σε αυτήν την ομάδα, στην ομάδα, που μας έχει δώσει τις μεγαλύτερες χαρές, κάνοντάς μας να νιώσουμε έστω και για λίγο εθνικά υπερήφανοι και ας την στηρίξουμε με κάθε τρόπο. Κάποιοι ίσως να αναρωτηθούν: Μα με το ποδόσφαιρο θα νιώσουμε εθνικά υπερήφανοι; Η απάντηση είναι και με αυτό. Ιδιαίτερα στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Σε μιαν εποχή, όπου οι πολιτικάντηδες οι οποίοι κυβέρνησαν και κυβερνούν αυτόν τον τόπο έχουν καταρρακώσει το κύρος και την αξιοπρέπεια της χώρας μας, αυτά τα παιδιά είναι η ευκαιρία για να ακουστεί και να προβληθεί για κάτι καλό πλέον, το όνομα της Ελλάδος διεθνώς και μάλιστα σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, στο οποίο είναι στραμμένοι οι προβολείς ολοκλήρου του πλανήτη. Είναι η ευκαιρία να πάρουμε πίσω έστω και ένα κομμάτι, από την χαμένη μας αξιοπρέπεια.

ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑΡΑ!